W Księdze Apokalipsy znajduje się tekst, który Kościół od wieków odnosi w liturgii do Najświętszej Maryi Panny: „Wielki znak ukazał się na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod Jej stopami, a na Jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu” (Ap 12, 1). Dla św. Bernarda dwanaście gwiazd w koronie Niewiasty oznacza dwanaście przywilejów Matki Bożej, które „spływają jak gwiazdy z nieba” i są tytułem Jej chwały; one właśnie stanowią Jej koronę. Wylicza on cztery przywileje nieba, cztery ciała i tyleż serca, Jakie są to przywileje? Przywileje nieba to kolejno: przyjście Maryi na świat, zwiastowanie anielskie, zstąpienie Ducha Świętego, niewymowne poczęcie Syna Bożego. Do przywilejów ciała św. Bernard zalicza to, że była pierwszą w dziewictwie, płodną bez skażenia, ciężarną bez choroby i rodzicielką bez boleści. Przywilejami serca są: poświęcenie pokory, łagodność wstydliwości, wielkoduszność wierności, męczeństwo serca. Opat z Clairvaux dodaje jeszcze, że do przywilejów nieba można odnieść słowa: „Pan z Tobą”, do przywilejów ciała: „Błogosławionaś Ty między niewiastami”, do przywilejów serca: „Łaski pełna”.
Przyjrzyjmy się nauczaniu św. Bernarda; ileż w nim miejsca na porównywanie życia Maryi z naszym! Zdumiewające, jak wiele jest w naszym życiu przywilejów Bożych, które „spływają jak gwiazdy”… Mamy udział w przywilejach nieba: przyszliśmy na świat, we chrzcie i bierzmowaniu otrzymaliśmy Ducha Świętego, a jeśli otrzymaliśmy swe powołanie, to również my mieliśmy swe zwiastowanie, na które odpowiedzieliśmy „tak”. Więcej, jeśli jesteśmy wierni wytyczonej przez Boga drodze życia,to zgodnie z nauką św. Pawła rodzimy Chrystusa w ludzkich duszach (por. Ga 4, 19)! Podobnie jest z przywilejami serca – są one również naszym udziałem, jeśli jest w nas tyle skromności, że cechuje nas łagodność, jeśli mimo przeszkód jesteśmy wierni małżeńskiej miłości i przyjaźni, jeśli jesteśmy gotowi cierpieć dla dobra innych i dla chwały Boga.
Siostry i Bracia! Wystarczy tylko wiernie wypełniać na codzień swe powołanie, a jako dzieci Maryi Królowej my również będziemy nosić na naszych głowach korony świętości…
Wincenty Łaszewski
