W pierwszych wersetach Litanii loretańskiej zaraz po chwalebnym tytule Bożej Rodzicielki, czcimy Maryję jako Pannę nad pannami. Fakt umieszczenia tego wezwania na samym początku litanii świadczy nie tylko o jego starożytności, ale i o randze jaką przypisuje mu Kościół. Zresztą w naszej pobożności jest on spotykany nawet częściej niż tytuł Bogarodzicy, zazwyczaj o Maryi mówimy jako o ,,Najświętszej Maryi Pannie”. Polska pobożność maryjna różni się więc od czci, jaką Matka Jezusa odbiera wśród innych narodów, dla których jest Ona przede wszystkim ,,Umiłowaną Panią” a więc Władczynią i Królową. Możemy zatem powiedzieć, że swą miłość do Maryi wyprowadzamy z wielkiej prawdy wiary z dogmatu o Jej wieczystym dziewictwie. Dla pierwszych pokoleń chrześcijan prawda ta była tak oczywista. że nie trzeba było jej formułować jako zobowiązującej. Pierwsze oficjalne wypowiedzi Kościoła o nienaruszonym dziewictwie pojawiły się dopiero pod koniec IV w.
Dlaczego prawda o dziewictwie Maryi jest tak ważna? Dlaczego czcimy ją jako Pannę nad pannami, wyznając, że Jej dziewictwo jest nieporównywalne z żadnym innym, nawet z dziewictwem męczennic czy osób konsekrowanych przez śluby zakonne? Są przynajmniej trzy powody. Po pierwsze panieństwo Maryi jest niezwykłe, bo związane z macierzyństwem: teologia mówi o zachowaniu przez Nią dziewictwa „w poczęciu”, ,,w narodzeniu” i „po narodzeniu”. Oznacza to, że Maryja poczęła za sprawą Ducha Świętego, że mimo urodzenia Syna zachowała dziewictwo i że nigdy go nie utraciła. Jest więc Dziewicą-Matką!
Po drugie dziewictwo Maryi jest znakiem, cudownym znakiem, który wskazuje na niezwykłą naturę Chrystusa Syna Bożego i Jego cudowne przyjście na świat. Dziewictwo Maryi mówi więcej o Jezusie niż o Niej samej. Dlatego wypowiedzi Kościoła o dziewictwie Matki Najświętszej pojawiają się zawsze w kontekście nauki o Chrystusie, jako dowód i argument za Bóstwem Zbawiciela.
Po trzecie dziewictwo Maryi jest najpierw i przede wszystkim dziewictwem duchowym. Maryja, jako najświętsza nigdy nic zgrzeszyła przeciwko czystości nie tylko uczynkiem. ale nawet myślą czy słowem. To dla nas oczywiste. Ale w jeszcze głębszym znaczeniu, które odnajdujemy w Biblii, Maryja „nigdy nie zgrzeszyła z obcymi bożkami” Ona pozostała wierna Bogu we wszystkim. Żyła tylko dla Niego. Nigdy Go nie zdradziła. On był Jej pierwszą i jedyną Miłością. Czy dziwi, że była umiłowana przez Boga ponad wszystkich ludzi? Dlatego jest Panną ponad wszystkie panny. A my wzywamy Ją tym tym tytułem, widząc w nim źródło wszystkich cnót i łask.
Niestety, wielu współczesnych kwestionuje tę prawdę i ośmiesza chrześcijański dogmat o wieczystym dziewictwie Maryi. Zadaje to tak wielki ból Niepokalanemu Sercu Maryi, że prosi Ona swych czcicieli, by w ramach nabożeństwa pierwszych sobót zadośćuczynili m.in. właśnie za grzechy przeciwko Jej świętemu panieństwu.
Wincenty Łaszewski
