SŁOWO MODERATORA KRAJOWEGO ŻYWEGO RÓŻAŃCA NA LISTOPAD 2026
„Maryjo, prowadź nas przez modlitwę do wieczności”
Drodzy Bracia i Siostry, Członkowie Żywego Różańca!
Listopad jest miesiącem, w którym Kościół szczególnie kieruje nasze myśli ku tajemnicy życia wiecznego. Stajemy przy grobach naszych bliskich, zapalamy znicze, składamy kwiaty, wspominamy imiona tych, którzy byli częścią naszego życia. Jednak dla człowieka wierzącego najpiękniejszym darem dla zmarłych nie jest jedynie pamięć, lecz modlitwa.
Dlatego w tym miesiącu chcemy w sposób szczególny otoczyć modlitwą naszych zmarłych Braci i Siostry z Żywego Różańca – zelatorów, zelatorki i wszystkich członków Róż Różańcowych, którzy przez lata wiernie trzymali w swoich dłoniach różaniec.
Oni modlili się za nas – my módlmy się za nich
W ciągu 200 lat istnienia Żywego Różańca przez nasze wspólnoty przeszły miliony osób. Wielu z nich już odeszło do Pana. Możemy powiedzieć, że niebo jest pełne tych, którzy tutaj, na ziemi, codziennie odmawiali Zdrowaś Maryjo.
Być może w naszej Róży jest osoba, której już z nami nie ma. Być może pamiętamy jej miejsce, jej tajemnicę różańcową, jej głos, którym wypowiadała słowa modlitwy. Może była to mama, babcia, mąż, żona, przyjaciel, sąsiadka, zelatorka albo kapłan, który przez lata troszczył się o Różaniec.
W listopadzie nie pozwólmy, aby ich imiona zniknęły z naszej pamięci i z naszej modlitwy. Odmówmy dziesiątek Różańca za zmarłych członków naszej Róży. Pomódlmy się za tych, których znamy, ale także za tych, których imion już nie pamiętamy. Niech będzie to nasz duchowy testament wdzięczności wobec poprzednich pokoleń Żywego Różańca. Możemy powiedzieć: „Maryjo, dziękujemy Ci za tych, którzy przed nami trzymali różaniec w swoich dłoniach. Przyjmij ich do domu Ojca i spraw, aby ich modlitwa wydała owoce w wieczności”.
Jubileusz, który zobowiązuje
Przeżywamy Rok Jubileuszu 200-lecia Żywego Różańca. Dwieście lat temu bł. Paulina Jaricot odkryła, że można połączyć ludzi w wielką wspólnotę modlitwy, w której każdy bierze na siebie jedną tajemnicę Różańca, a wszyscy razem tworzą niejako jeden wielki różaniec modlący się za Kościół i świat.
Dzisiaj jesteśmy częścią tej wielkiej historii. Ale jubileusz nie jest tylko wspominaniem przeszłości. Jest także pytaniem o przyszłość. Czy za kilka, kilkanaście i kilkadziesiąt lat będą istniały nasze Róże? Czy znajdą się osoby, które przejmą po nas modlitwę?
Dlatego warto postawić sobie bardzo konkretne pytanie:
Czy mam już swojego zastępcę w Róży Różańcowej?
Nie odkładajmy tego na później. Może to być córka, syn, wnuk, wnuczka, mąż, żona, przyjaciel, sąsiad, ktoś młodszy z naszej parafii. Zaprośmy go do Żywego Różańca. Opowiedzmy mu, dlaczego ta modlitwa jest dla nas ważna. Nie wystarczy troszczyć się o to, aby Róża trwała dzisiaj. Trzeba zatroszczyć się również o to, aby miała swoją przyszłość. Być może najpiękniejszym owocem Jubileuszu 200-lecia będzie nie tylko wspomnienie wielkich wydarzeń, ale to, że w wielu parafiach powstaną nowe Róże, a istniejące zostaną uzupełnione o nowych członków.
Różaniec za Ojczyznę
Listopad jest także miesiącem szczególnej modlitwy za naszą Ojczyznę. Przeżywamy kolejną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Wspominamy tych, którzy oddali życie za wolność, za język, wiarę, kulturę i prawo do życia w wolnej Polsce.
Dziękujemy Bogu za dar Ojczyzny i prosimy, aby Polska była wierna temu, co przez wieki stanowiło jej duchową siłę. Módlmy się za Polskę – o jej pomyślność, zgodę i bezpieczeństwo. Módlmy się za rodziny, dzieci i młodzież. Módlmy się za tych, którzy podejmują odpowiedzialność za życie społeczne i publiczne.
Przede wszystkim jednak prośmy Boga, aby nasza Ojczyzna była wierna Bogu i Maryi. Niech słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane na Jasnej Górze pozostaną dla nas ważnym zadaniem: „Jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam”. Polska potrzebuje dzisiaj ludzi, którzy będą czuwać na różańcu. Niech w polskich domach, parafiach i wspólnotach nie zabraknie codziennej modlitwy różańcowej za Ojczyznę. Niech nasze różańcowe „Zdrowaś Maryjo” będzie cichą, ale potężną modlitwą o pokój, zgodę, mądrość i wierność wartościom, na których przez pokolenia budowano naszą narodową wspólnotę.
Niech różaniec łączy pokolenia
Jubileusz 200-lecia Żywego Różańca pokazuje nam, że różaniec potrafi przekraczać granice czasu. Ci, którzy modlili się przed nami, przekazali nam różaniec. My otrzymaliśmy go w nasze ręce. A naszym zadaniem jest przekazać go następnym pokoleniom. Dlatego w listopadzie pomódlmy się za zmarłych członków naszych Róż, ale także za tych, którzy mają nas kiedyś zastąpić. Niech każda Róża Różańcowa stanie się wspólnotą, w której starsi uczą młodszych miłości do modlitwy, a młodsi pomagają starszym nie utracić nadziei. Niech różaniec będzie mostem między pokoleniami, między ziemią a niebem, między pamięcią o tych, którzy odeszli, a nadzieją na tych, którzy przyjdą po nas.
Bo kto trzyma różaniec, ten nigdy nie jest sam – Maryja prowadzi go przez życie ku wieczności.
Z modlitwą i pasterskim błogosławieństwem
ks. dr Jacek Gancarek
Moderator Krajowy Żywego Różańca w Polsce
